Over Mem yn Balâns
Mem yn Balâns
Mem yn Balâns is ontstaan vanuit mijn verlangen om ouders te ondersteunen in één van de meest bijzondere, maar ook kwetsbare periodes van hun leven: het begin van het ouderschap.
Tijdens mijn werk en ervaring als moeder zag ik hoe overweldigend deze periode kan zijn.
In de eerste jaren van een kind gebeurt er enorm veel. Het brein ontwikkelt zich razendsnel en de basis voor hechting, vertrouwen en stressregulatie wordt gelegd.
Tegelijkertijd krijgen ouders in deze periode vaak te maken met een overvloed aan adviezen en meningen. Dat kan verwarrend zijn en onzeker maken.
Met Mem yn Balâns wil ik ouders helpen om hun baby beter te begrijpen. Niet door te vertellen hoe het moet, maar door kennis en inzichten te delen die helpen om met vertrouwen eigen keuzes te maken.
Wanneer je begrijpt wat je baby nodig heeft, ontstaat er rust. En vanuit die rust groeit verbinding.
Mijn visie
Baby’s worden geboren met een sterke behoefte aan nabijheid. Ze zoeken veiligheid, regulatie en verbinding bij hun ouders.
Nabijheid in de vorm van dragen, huid-op-huid contact, borstvoeding en samen slapen zijn geen gewoontes die een baby “aanleert”, maar natuurlijke manieren waarop een baby zich kan ontwikkelen.
Door inzicht te krijgen in hoe het brein en lichaam van een baby werken, kunnen ouders hun kind beter begrijpen en begeleiden.
Binnen Mem ynBalâns deel ik kennis die gebaseerd is op wetenschappelijk onderzoek, maar die ook ruimte laat voor het volgen van het eigen gevoel als ouder.
Over mij
Mijn naam is Jolanda Wassenaar.
Ik heb Social Work gestudeerd met de richting pedagogiek en heb jarenlang gewerkt in de gehandicaptenzorg en later in de kinderopvang.
Tijdens mijn studie liep ik stage bij Timpaan Welzijn in Sneek, waar ik ouder- en kindochtenden organiseerde. Ouders konden daar elkaar ontmoeten, kinderen speelden samen en er was ruimte om vragen te stellen over opvoeden.
Tijdens één van deze ochtenden ontmoette ik een moeder van Poolse afkomst met een pedagogische achtergrond. Zij voedde haar kinderen op vanuit de hechtingstheorie: met borstvoeding, dragen en veel nabijheid.
Dat was anders dan de adviezen die ik destijds vaak hoorde. Maar het voelde meteen logisch en kloppend.
Daar werd een zaadje geplant.
Toen ik zelf moeder werd
Toen ik later zelf moeder werd, kwam die kennis opnieuw op mijn pad.
In de praktijk merkte ik hoe sterk de behoefte van een baby aan nabijheid is. Hoe rustgevend het kan zijn om je baby dichtbij te dragen, te voeden en echt te leren begrijpen wat hij nodig heeft.
Tegelijkertijd merkte ik ook hoeveel verschillende adviezen er zijn over hoe je het “zou moeten doen” als ouder.
Juist daardoor werd mijn motivatie alleen maar groter om mij verder te verdiepen in babyontwikkeling, hechting en nabijheid.
Ik geloof dat veel ouders intuïtief al voelen wat hun baby nodig heeft, maar dat kennis kan helpen om daarin meer vertrouwen te krijgen.
Met Mem ynBalâns wil ik die kennis graag delen met andere ouders, zodat zij hun baby beter leren begrijpen en met vertrouwen hun eigen pad kunnen volgen in het ouderschap.
Waarom Mem yn Balâns
In mijn werk heb ik gezien hoe groot de invloed van de eerste levensjaren kan zijn op het verdere leven van een mens.
Wanneer kindern opgroeien met veiligheid. nabijheid en verbinding, ontwikkelen zij een stevige basis. Een basis van waaruit zij zichzelf en de wereld kunnen ontdekken.
Maar ik heb ook gezien hoe moeilijk het kan zijn wanneer die basis ontbreekt.
juist daarom geloof ik dat de eerste jaren van een kind zo waardevol zijn. Niet omdat ouders alles prefect moeten doen, maar omdat kleine momenten van verbinding een groot verschil kunnen maken.
Door ouders in deze periode te ondersteunen met kennis en vertrouwen, kunnen we samen bouwen aan een generatie kinderen die zich veilig, verbonden en in balans kan ontwikkelen.
Daar is waar Mem yn Balâns voor staat.
Over mij – 10 weetjes
Om mij alvast een beetje te leren kennen:
1. Ik ben geboren in Marsum, het dorp van het Poptaslot en het liedje Marsumyn ’e rein.
2. Ik ben Friezin, maar Fries schrijven vind ik nog best lastig — misschien toch ooit een cursus volgen.
3. Mijn partner leerde ik kennen in Oostenrijk, waar hij op zijn 18de naartoe was geëmigreerd.
4. Ik geef mijn kinderen thuisonderwijs en spreek regelmatig af met andere thuisonderwijsgezinnen.
5. Ik heb dyslexie, dus mocht je ergens een spelfout tegenkomen: ik doe mijn best, maar zie ze soms echt niet.
6. Tijdens mijn studie raakte ik voor het eerst geïnspireerd door inzichten rondom hechting en natuurlijk ouderschap.
7. Ik heb bijna tien jaar gewerkt in de gehandicaptenzorg.
8. Daarna werkte ik in de kinderopvang, waar ik opnieuw zag hoe belangrijk de eerste jaren van een kind zijn.
9. Mijn kinderen drinken nog steeds borstvoeding.
10. Mijn grootste motivatie voor Mem yn Balâns is dat ik elke ouder deze kennis gun.