We leven in een wereld waarin we graag willen weten of het “goed” gaat.
Hoeveel eet een kind?
Hoeveel hoort een kind te eten?
Maar baby’s en jonge kinderen worden niet geboren met een schema.
Ze worden geboren met een gevoel.
Ze voelen wanneer ze honger hebben.
En wanneer het genoeg is.
Bij borstvoeding zie je dat misschien wel het duidelijkst.
Het is geen vaste hoeveelheid.
Het beweegt mee.
Met behoefte.
Met ontwikkeling.
Met het moment.
En toch… willen we soms sturen.
Nog een hapje.
Nog een lepel.
“Voor mama.”
Niet omdat we iets verkeerd doen.
Maar omdat we bang zijn dat het anders niet genoeg is.
Maar wat als vertrouwen niet betekent dat je niets doet…
maar dat je blijft kijken?
Kijken naar je kind.
In plaats van naar de norm.
Door: Jolanda Wassenaar - Mem yn Balâns